ഏഷ്യാമൈനര് നിവാസിയെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസിന്റെ ജനനം 120-ലായിരുന്നു. സത്യക്രിസ്ത്യാനികളായിരുന്ന, ഇരണേവൂസിന്റെ മാതാപിതാക്കള് വിശുദ്ധനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യൗവ്വനത്തില് തന്നെ സ്മിര്ണായിലെ മെത്രാനായിരുന്ന വിശുദ്ധ പൊളികാര്പ്പിന്റെ ശിക്ഷണത്തില് ഏല്പ്പിച്ചു. പില്ക്കാലത്ത് വിശുദ്ധനെ തിരുസഭയുടെ ആഭരണവും, ശത്രുക്കളുടെ ഭീതിയുമായി മാറ്റുന്നതിന് കാരണമായ ദൈവശാസ്ത്രത്തിലെ അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യം നേടുന്നത് ഈ പരിശുദ്ധമായ വിദ്യാലയത്തില് വെച്ചാണ്.
വിശുദ്ധ പോളികാര്പ്പ് തന്റെ ശിക്ഷ്യന്റെ പ്രതിഭയെ ആളികത്തിക്കുകയും, തന്റെ ധര്മ്മോപദേശത്താലും, മാതൃകയാലും തന്റെ ശിഷ്യന്റെ മനസ്സില് ശക്തമായ ദൈവഭക്തിയെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും, തന്റെ ഉത്തമനായ ഗുരു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത എല്ലാ നേട്ടങ്ങളും അരുമയായ ശിക്ഷ്യന് വളരെ ശ്രദ്ധാപൂര്വ്വം കൊയ്യുകയും ചെയ്തു.
തന്റെ രചനകള് വഴി ടെര്ടൂല്ലിയന്, തിയോഡോറെറ്റ്, വിശുദ്ധ എപ്പിഫാനൂസ് തുടങ്ങിയ മഹാരഥന്മാരുമായി വിശുദ്ധന് ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ‘അക്കാലഘട്ടങ്ങളിലെ അന്ധകാരത്തില് പ്രകാശം പരത്തിയ സത്യത്തിന്റെ തീപന്തം’ എന്നായിരുന്നു വിശുദ്ധ എപ്പിഫാനൂസ് ഇരണേവൂസിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
കുറച്ച് വര്ഷങ്ങള് ഇരണേവൂസ് കിഴക്കന് തത്വവാദികളുടേയും, ചിന്തകരുടേയും തെറ്റുകളെ പ്രതിരോധിച്ചതിനു ശേഷം വിശുദ്ധ പൊളികാര്പ്പ് വിശുദ്ധനെ ഗൗളിലേക്കയക്കുവാന് തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോള് മാത്രം വേരുറപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയ ക്രിസ്തീയതയെ തുരത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടു കൂടി ഏഷ്യാ മൈനറിലേ നിരവധി മതവിരുദ്ധവാദികള് ഗൗളിലേക്ക് കുടിയേറിയിരുന്നു. ഏതാണ്ട് 40-ഓളം ക്രിസ്ത്യാനികള്ക്കൊപ്പം യേശുവിന്റെ ധീരനായ പോരാളി ല്യോണിലെ മെത്രാനായിരുന്ന വിശുദ്ധ പൊത്തിനൂസിനെ സഹായിക്കുവാനായി ല്യോണിലേക്ക് പോയി.
വിശുദ്ധ പൊത്തിനൂസ് ഇതിനോടകം തന്നെ വൃദ്ധനായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു, കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഭയിലെ പുതുക്രിസ്ത്യാനികള്ക്ക് ദുര്മ്മാര്ഗ്ഗപരമായ തത്വങ്ങളില് നിന്നും സത്യത്തേ വേര്തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള വിവേചനശക്തി എല്ലായ്പ്പോഴും ഇല്ലായിരുന്നു. വിശുദ്ധ പൊത്തിനൂസ് ഇരണേവൂസിനേയും, സഹചാരികളേയും വളരെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കുകയും, അധികം താമസിയാതെ വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസിന് പട്ടം നല്കുകയും ചെയ്തു.
സഭയുടെ ഈ മഹാനായ പണ്ഡിതന് നിരവധി പ്രാധാനപ്പെട്ട രചനകളുടെ ഉടമയാണ്. അതില് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് വിശ്വാസത്തെ വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് മതവിരുദ്ധവാദത്തിനെതിരായിട്ടുള്ള വിശുദ്ധന്റെ രചനയാണ്. തന്റെ പ്രബോധനങ്ങളാല് വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് കുറച്ച് നാളുകള്ക്കുള്ളില് ഏതാണ്ട് മുഴുവന് രാജ്യത്തേയും ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് മതപരിവര്ത്തനം ചെയ്തു.
ല്യോണിലെ ക്രിസ്ത്യാനികള് അവരുടെ ആര്ജ്ജവത്താലും, അത്യാഗ്രഹത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും, അവരുടെ ദാരിദ്ര്യത്തിലും, വിശുദ്ധിയിലും, ക്ഷമയിലും അവര് മറ്റുള്ളവര്ക്ക് മാതൃകയാവുകയും, അതുവഴി തങ്ങളുടെ മതത്തിനു നേരിടേണ്ടി വന്ന നിരവധി കുഴപ്പങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പസ്തോലനായിരുന്ന യോഹന്നാന്റെ ശിക്ഷ്യനും തന്റെ ഗുരുവുമായിരുന്ന വിശുദ്ധ പോളികാര്പ്പിനെ അനുകരിക്കുന്നത് ഇരണേവൂസ് തുടര്ന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു. വിശുദ്ധന്റെ കീഴില് ല്യോണിലെ സഭ വളരെയേറെ പുരോഗതി പ്രാപിച്ചു.
ഏതാണ്ട് എണ്പത് വര്ഷങ്ങളോളം ദൈവസേവനം ചെയ്തുതിനു ശേഷം അവസാനം 202-ല് സെപ്റ്റിമസ് സെവേരൂസിന്റെ കീഴില് വിശുദ്ധന് മറ്റ് നിരവധിപേര്ക്കൊപ്പം രക്തസാക്ഷി മകുടം ചൂടി. സെവേരൂസിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ പത്താം വാര്ഷികത്തില് മതപീഡനത്തിനുള്ള രാജശാസനം ല്യോണിലുമെത്തി.
ഈ ആഘോഷത്തിന്റെ പേരിലുള്ള ദുരാചാരങ്ങളിലും, കാമാസക്തിയിലും പങ്കെടുക്കുവാന് വിസമ്മതിച്ച ക്രിസ്ത്യാനികളെ അടിച്ചമര്ത്തുവാനുള്ള ഒരവസരമായിട്ടാണ് ഈ ആഘോഷത്തെ വിജാതീയര് കണ്ടിരുന്നത്. കൊലപാതകികള് കഠാരകളും, കല്ലുകളും, കത്തികളുമായി നഗരത്തില് അഴിഞ്ഞാടുകയും നഗരത്തെ ചോരകളമാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തു, ദൈവം തന്റെ ദാസര്ക്ക് നല്കുന്ന ഏറ്റവും പരമ മഹത്വമാകുന്ന രക്തസാക്ഷിത്വം ആയിരകണക്കിന് ക്രിസ്ത്യാനികള് തങ്ങളുടെ മെത്രാനോടൊപ്പം പുല്കുകയുണ്ടായി.
