സ്പെയിനിലെ നവാരേയിലുള്ള കാനാസിൽ എ.ഡി 1000-ൽ ജനിച്ച വിശുദ്ധ ഡൊമിനിക്ക്, സഭയുടെ ചരിത്രത്തിലെ കരുത്തുറ്റ സന്യാസവര്യന്മാരിൽ ഒരാളാണ്. ‘സാൻ മില്ലാൻ ഡി ലാ കൊഗോള്ള’ എന്ന ബെനഡിക്ടൻ ആശ്രമത്തിൽ ചേർന്ന് സന്യാസജീവിതം ആരംഭിച്ച അദ്ദേഹം വൈകാതെ അവിടുത്തെ ആശ്രമാധിപതിയായി നിയമിതനായി.
രാജാവിനോടുള്ള വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നിലപാട്
ആശ്രമാധിപതിയായിരിക്കെ, നവാരേയിലെ രാജാവായ ഗാർഷ്യ മൂന്നാമൻ ആശ്രമത്തിന്റെ ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട മണ്ണ് രാജാവിന് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല. ഈ നിലപാടിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് നാടുവിടേണ്ടി വന്നു. തുടർന്ന് കാസ്റ്റിലെ രാജാവായ ഫെർഡിനാന്റ് ഒന്നാമൻ അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിക്കുകയും സിലോസിലെ വിശുദ്ധ സെബാസ്റ്റ്യൻ ആശ്രമത്തിന്റെ ചുമതല ഏൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ആശ്രമ നവീകരണവും വിജ്ഞാനവ്യാപനവും
സിലോസിലെ ആശ്രമത്തെ ഡൊമിനിക്ക് ലോകപ്രശസ്തമായ ഒരു ആത്മീയ കേന്ദ്രമാക്കി മാറ്റി. ആത്മീയതയ്ക്കൊപ്പം വിജ്ഞാനത്തിനും പ്രാധാന്യം നൽകിയ അദ്ദേഹം, പണ്ഡിതരായ പകർത്തിയെഴുത്തുകാർക്കായി പ്രത്യേക എഴുത്തുശാലയും ഏകാന്ത ധ്യാനത്തിനായി പ്രത്യേക വിഭാഗവും നിർമ്മിച്ചു.
കാരുണ്യപ്രവൃത്തികളും അത്ഭുതങ്ങളും
സ്പെയിനിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധരിലൊരാളാണ് ഡൊമിനിക്ക്. മൂറുകളുടെ തടവിലായിരുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികളെ മോചിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം മുന്നിട്ടിറങ്ങി. രോഗശാന്തിയുടെ കാര്യത്തിലും അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
ഡൊമിനിക്കൻ സഭയുമായുള്ള ബന്ധം
പ്രശസ്തമായ ഡൊമിനിക്കൻ സഭയുടെ (Order of Preachers) സ്ഥാപകനായ വിശുദ്ധ ഡൊമിനിക്ക് ഡി ഗുസ്മാന്റെ മാതാവ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പള്ളിയിൽ വന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചതിന്റെ ഫലമായാണ് തനിക്ക് കുഞ്ഞുണ്ടായതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ ദേവാലയം ആത്മീയ തീർത്ഥാടനത്തിന് ഏറെ പ്രശസ്തമാണ്.
