ഹംഗറിയിലെ രാജാവായ ആന്ഡ്ര്യു രണ്ടാമന്റെ മകളായി പിറന്ന വിശുദ്ധ എലിസബത്ത്, രാജകീയ പ്രൗഢിയിൽ ജീവിച്ചുവെങ്കിലും ജീവിതം പാവങ്ങൾക്കായി സമർപ്പിച്ചു. നാലാം വയസ്സിൽത്തന്നെ ഭാവിവരനായ തുറുങ്ങിയയിലെ ലുഡ്വിഗ് ലാന്ഡ്ഗ്രേവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെത്തിയ എലിസബത്ത്, 1221-ൽ അദ്ദേഹത്തെ വിവാഹം കഴിച്ചു. വിവാഹശേഷം, ഭാര്യയെന്ന നിലയിലുള്ള കടമകളും ദൈവദാസിയെന്ന നിലയിലുള്ള ചുമതലകളും അവർ ഭംഗിയായി നിർവഹിച്ചുപോന്നു.
ത്യാഗവും കാരുണ്യവും
വിശുദ്ധയുടെ ജീവിതം പ്രാർത്ഥനയിലും കാരുണ്യപ്രവർത്തനങ്ങളിലും അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. രാത്രിയുടെ നല്ല പങ്കും ഉറക്കമുപേക്ഷിച്ച് അവർ പ്രാർത്ഥനകളിൽ മുഴുകി. വിധവകളെയും അനാഥരെയും രോഗികളെയും പാവപ്പെട്ടവരെയും അകമഴിഞ്ഞ് സഹായിച്ചു. ഒരു വലിയ ക്ഷാമകാലത്ത്, തന്റെ ശേഖരത്തിലുള്ള മുഴുവൻ ധാന്യങ്ങളും ഒട്ടും മടിക്കാതെ പാവങ്ങൾക്ക് വിതരണം ചെയ്തത് അവരുടെ കാരുണ്യത്തിന്റെ വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.
താൻ സ്ഥാപിച്ച ആശുപത്രിയിലെ കുഷ്ഠരോഗികളെ വിശുദ്ധ സ്വന്തം കൈകളാൽ പരിചരിച്ചു. അവരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകുകയും പാദങ്ങളിലും കരങ്ങളിലും ചുംബിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് എളിമയുടെ മാതൃകയായി. അഗതികൾക്ക് സുരക്ഷിതമായ താമസസൗകര്യവും അവർ ഒരുക്കി.
സഹനത്തിന്റെ പാതയിൽ
1227-ൽ ഫ്രെഡറിക്ക് ചക്രവർത്തിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കുരിശുയുദ്ധത്തിനിടയിൽ ഭർത്താവ് മരണപ്പെട്ടതോടെ വിശുദ്ധയുടെ ജീവിതം കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞു. അവർ തന്റെ രാജകീയ പദവികളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രമായി ദൈവീക കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി. ലളിതമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച എലിസബത്ത് വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസീസിന്റെ സഭയിൽ ചേർന്ന് എളിമ നിറഞ്ഞ ജീവിതം നയിച്ചു.
തുടർന്ന് സഹനം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു വിശുദ്ധയുടെ ജീവിതം. ശത്രുക്കളുടെ ഇടപെടൽ കാരണം ഒരു വിധവ എന്ന നിലയിൽ അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന വസ്തുവകകൾ നഷ്ടമായി. വാര്ട്ട്ബര്ഗ് ഉപേക്ഷിക്കാൻ നിർബന്ധിതയായ വിശുദ്ധയെ ശത്രുക്കളെ ഭയന്ന് ഐസ്നാച്ചിലെ ആരും സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. ഒടുവിൽ, ലാന്ഡ്ഗ്രേവിലെ ഒരു ആട്ടിടയന്റെ ദയയാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു പന്നിക്കൂട് അവർക്ക് താമസത്തിനായി ലഭിച്ചു. മാസങ്ങൾ മാത്രം പ്രായമുള്ള ഇളയ കുട്ടി ഉൾപ്പെടെ മൂന്ന് മക്കളുമായി കൊടും ശൈത്യത്തിൽ അലയേണ്ടിവന്നത് വിശുദ്ധയുടെ ദുരിതപർവം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
എളിമയുടെ സന്യാസ ജീവിതം
1228-ൽ മാർബർഗിൽ വെച്ച് വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസീസിന്റെ സന്യാസിനീ സഭയിൽ ചേർന്ന അവർ സന്യാസിനീ വസ്ത്രം സ്വീകരിച്ചു. ഈ സമയത്തും തങ്ങളുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന കുറച്ച് ഭൂമിയിൽ അവർ ഒരു ആശുപത്രി പണിയുകയും സ്വയം ഒരു മൺകുടിലിൽ താമസിക്കുകയും ചെയ്തു. പാവങ്ങളെയും രോഗികളെയും സഹായിക്കുന്നതിലും ദൈവീക കാര്യങ്ങളിലും മുഴുകി ജീവിച്ച വിശുദ്ധ, നിത്യവൃത്തിക്കുള്ള പണം തുന്നൽ പണിയിലൂടെയാണ് കണ്ടെത്തിയത്.
പ്രായത്തിൽ ചെറുപ്പമായിരുന്നെങ്കിലും നന്മപ്രവർത്തികളിൽ മഹത്വമുള്ള ഈ വിശുദ്ധ, തന്റെ 24-ാം വയസ്സിൽ, അതായത് 1231-ൽ കർത്താവിൽ നിത്യനിദ്ര പ്രാപിച്ചു.
