സ്പെയിനിലെ സെഗോവിയയിൽ 1531-ലാണ് വിശുദ്ധ അൽഫോൺസസ് റോഡ്രിഗസ് ജനിച്ചത്. പതിനൊന്ന് മക്കളിൽ മൂന്നാമനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ജെസ്യൂട്ട് കോളേജിൽ പഠനം ആരംഭിച്ചെങ്കിലും, പിതാവിൻ്റെ മരണശേഷം വ്യവഹാരങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കാൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടിവന്നു.
ദുരിതപൂർണ്ണമായ കുടുംബജീവിതം
1557-ൽ വിവാഹിതനായ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകളും രണ്ട് ആൺമക്കളുമുണ്ടായി. എന്നാൽ, അഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഭാര്യയും രണ്ട് മക്കളും മരിച്ചുപോയി. 3 വയസ്സുള്ള ഒരു മകൻ മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അവശേഷിച്ചത്. ഈ ദുരന്തങ്ങളെല്ലാം തൻ്റെ പാപങ്ങൾ മൂലമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ച അദ്ദേഹം, പാപപരിഹാരത്തിനായി തന്നെത്തന്നെ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിച്ചു. അധികം വൈകാതെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അമ്മയും മരിച്ചു. ഈ ലോകത്തിലെ അവസാന ബന്ധമായ മകൻ ദൈവത്തിൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിനെതിരായി പ്രവർത്തിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവനെ ഉടൻ തിരിച്ചെടുത്തുകൊള്ളാൻ അദ്ദേഹം ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഈ പ്രാർത്ഥനയും പെട്ടെന്ന് ദൈവം സ്വീകരിച്ചു.
സന്യാസ ജീവിതത്തിലേക്ക്
ദുരിതങ്ങളിൽ തളരാതെ, സെഗോവിയ ഉപേക്ഷിച്ച് അൽഫോൺസസ് വലെൻസിയായിലേക്ക് പോയി. 38-ാം വയസ്സിൽ ജെസ്യൂട്ട് സഭയിൽ ചേരാൻ അദ്ദേഹം അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും മതിയായ വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്തതിനാലും മോശം ആരോഗ്യസ്ഥിതി കാരണവും പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് രണ്ട് വർഷം കുട്ടികളുടെ ആചാര്യനായി ജോലി ചെയ്തു.
പിന്നീട്, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അപേക്ഷ സ്വീകരിക്കുകയും ജെസ്യൂട്ട് സന്യാസസഭയിൽ പ്രവേശനം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. മജോർക്ക ദ്വീപിലെ ഒരു ജെസ്യൂട്ട് കോളേജിൽ ചുമട്ടുകാരനായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം പ്രധാനമായും സേവനം ചെയ്തത്.
എളിമയുടെയും സഹനത്തിൻ്റെയും മാതൃക
സ്വതസിദ്ധമായ എളിമയിലും ദൈവസ്നേഹത്തിലും ജീവിച്ച അൽഫോൺസസ് റോഡ്രിഗസ്, മാനസിക പീഡനങ്ങളുടേയും രോഗങ്ങളുടേയും കഠിനമായ സഹനത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോയത്. 1591-ൽ, 60 വയസ്സായപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന് കട്ടിലിൽ കിടക്കാൻ അനുവാദം ലഭിച്ചത്; അതുവരെ കസേരയിലോ മേശയിലോ ആയിട്ടാണ് അദ്ദേഹം ഉറങ്ങിയിരുന്നത്.
പുതിയ മേലധികാരിയുടെ തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും അദ്ദേഹം അത് സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. അദ്ദേഹം തൻ്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഇങ്ങനെ കുറിച്ചു:
“എൻ്റെ മുന്നിലുള്ള ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ, എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു കഴുതയെപ്പോലെ പെരുമാറിക്കൂടാ? തന്നെക്കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും മോശമായി സംസാരിച്ചാൽ കഴുത ഒന്നും പറയുകയില്ല. തന്നെ ആരെങ്കിലും ഉപദ്രവിച്ചാൽ അവനൊന്നും പറയില്ല. ആരെങ്കിലും തന്നെ അവഗണിച്ചാൽ കഴുത ഒന്നും തിരിച്ച് പറയില്ല. അവന് ആരെങ്കിലും ഭക്ഷണം കൊടുക്കാതിരുന്നാൽ അവനൊന്നും പറയില്ല. അവനെ ആരെങ്കിലും നിന്ദിച്ചാൽ – അവൻ മറുത്തൊന്നും പറയില്ല.”
1617-ൽ വിശുദ്ധ അൽഫോൺസസ് മരണമടഞ്ഞു. 1888-ൽ ലിയോ പതിമൂന്നാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
